Svaki putnički avion mora da ima takozvane crne kutije i to dvije, jer jedna snima tehničke podatke leta, a druga razgovor u pilotskoj kabini, s tim što one, uprkos njihovom nazivu, zapravo nisu crne.
Najvažnije
- Svaki putnički avion ima dvije “crne kutije”: jednu za tehničke podatke leta i jednu za razgovor u pilotskoj kabini.
- Zvanično se ne zovu crne kutije, već rekorder ili snimač leta.
- Pomoću njih se može objasniti skoro 90 odsto avionskih nesreća.
- Dizajnirane su da izdrže ekstremne udare i temperature (do 1.000°C).
Crne kutije su, zapravo, najčešće narandžaste kako bi lakše bile uočljive poslije nesreće, a nazvane su tako zbog “crnog” razloga postojanja.
Drugačije se i zovu
Njihov zvanični naziv i nije crna kutija, već “rekorder” ili “snimač leta”.
Prema dostupnim informacijama, pomoću crnih kutija, može se objasniti skoro 90 odsto nesreća. Ti uređaji, uvedeni u vazduhoplovstvo od 1960. godine, smješteni su u veoma čvrste i otporne metalne kutije.
Gdje su smještene
Crne kutije bilježe brojne tehničke podatke o letu, te se sa lakoćom može utvrditi šta je dovelo do nesreće i, na primjer, koji je dio aviona odgovoran za njegov pad.
Crne kutije su smještene u repu aviona. Iskustvo je pokazalo da taj dio konstrukcije prilikom nesreće pretrpi najmanje oštećenja.
Pad sa ogromnih visina
Crna kutija može da izdrži pad sa ogromnih visina, a to je najbitnije. Tačnije, mogu da izdrže silu od 3.600 njutna, kao i temperaturu do 1.000 stepeni Celzijusovih.
Nakon pada aviona, na scenu stupaju stručne službe kojima je cilj da što prije pronađu crnu kutiju kako bi se ustanovio uzrok nesreće.
